آنچه امروز ره بیراهه را برای استان بوجود آورد و  مسیر توسعه استان  را به تنگناهای سخت می کشاند ،  وجود مدیران کلی همچون علیمردانی است ، که به دلیل حاشیه سازی و تسهیل مدیریت برای خود با بی میلی  و بی مسولیتی و وظیفه نشناسی اشکالات ریشه دار و بنیادی برای مجموعه ای به مهمی راه و شهرسازی رقم‌ زده است و آنچه امروز مردم ما را رنجور ومضطرب کرده است محرومیت  نیست بلکه بی خاصیتی مدیرانیست که به اصل مسولیت توجهی نمی کنند و در راستای تحقق توسعه پایدار قدمی بر نمی دارند ، مدیرانی با شخصیتی دورو که یک روی آن منافع شخصی و بهرهوری از مَسند ریاست است  و یک روی آن افترا و فریب مردم و تملق گویی به سیاسیون برای صیانت از صندلیست . از علیمردانی بپرسیم ؛ بدون زارعی چه قابلیتی داشتی و چه پاسخی به پرسشهای مردم داشتید ؟ بدون زارعی کدام پروژه را به پایان رساندی و توان افتتاح کدام پروژه را داشتید که دیروز  در یک عمل ناپسند و یک افکار سخیف با خودخواهی و خود پسندی می خاستید خودتان را بزرگ جلوه دهید ؟ بدون زارعی از کدام عملکرداتان می توانستید دفاع کنید و رضایت مسئولان استان را از حاصل کدام راندمان تان می توانستید کسب کنید ؟ همان معاون وزیری که شما خواستید از زارعی پنهانش کنید و با سخنان قُلمبه سُلمبه خودتان را بزرگ جلوه دهید و با هر ترفندی از خدمات بی موردتان دفاع کنید از تلاشهای شبانه روزی و مجاهدت و جدیت زارعی در تحقق و ترفیع و ارتقا زیر ساخت های منطقه بیشتر خبر دارد که چگونه وزارت راه و شهرسازی را در نوردید تا‌ امروز  شما بواسطه کوشش ها  زارعی بتوانید بنفع خود حرف بزنید . جناب آقای علمیردانی ؛ در این مدت که شما سفت  دودستی صندلی ریاست را گرفته اید و از  کلاس ریاست لذت می برید ، زارعی جور تمام بی مایگی شما را کشید و به تمام پروژهای نیمه کاره جان بخشید ، در طول این مدت چه ها باید می کردید که نکردید و امروز این  مردم هستند که تشخیص می دهند شما   چاله های چالش سازید .  که با پنهان کاریتان تنها سرمایه سوزی  و بی تدبیری  برای  توسعه  استان داشتید و هیچ ...